Dawny gmach Sądu Krajowego – „Pałac sprawiedliwości” (1891-1895, arch. F. Skowron, ul. Kniazia Romana 1-3). Monumentalna budowla w śródmieściu, zwieńczona frontonem z balustradą i attyką z grupą rzeźbiarską (1893, rzeźbiarz L. Marconi). Północny westybul upiększa alegoryczna rzeźba personifikująca sprawiedliwość (1893, rzeźbiarz A. Popiel). Sala na pierwszym piętrze jest ozdobiona sztukaterią oraz malowidłami artystów ze szkoły J. Matejki. Styl gmachu – historyzm (wykorzystujący formy renesansu i baroku). Główna (zachodnia) fasada wychodzi na ul. Kniazia Romana, boczna (północna) na pl. Halicki. Obecnie (2009 r.) jest jednym z gmachów Państwowego Uniwersytetu „Lwowska Politechnika”.

Wolnostojąca budowla sakralna w centralnej części miasta. Wzniesiona na fundamentach świątyni z XVIII w. – dawnego kościoła trynitarzy – z wykorzystaniem jego ścian i konstrukcji, zachowanych po pożarze w 1848 r. Najważniejsze okresy budowy świątyni: 1703-1731 (wzniesienie kościoła trynitarzy); 1783 (przebudowa pod bibliotekę uniwersytetu); 1875-1898 (obecna świątynia), autor projektu: S. Hawryszkiewicz. Na chwile obecną architektura Cerkwi Przemienienia Pańskiego łączy w sobie formy historyzmu (wariant klasycystyczny z wykorzystaniem tradycji ukraińskiej architektury sakralnej) z pozostałościami form barokowych i wczesnego klasycyzmu (elementy dawnego kościoła).

Dawny Dominikański Kościół Bożego Ciała to największy kościół barokowy Lwowa. Ten monumentalny zabytek architektury sakralnej jest głównym elementem zespołu architektonicznego datowanego na XV-XIX w., w skład którego wchodzą również budowle klasztoru i dzwonnica. Murowany z kamienia i cegły kościół zbudowany został w latach 1749-1764 (autor projektu: Jan de Witte, M. Urbanik, K. Muradowicz) na miejscu kościoła gotyckiego z XV w., na posesji przyległej do zachodniej granicy zabudowy średniowiecznego Lwowa. W latach 1792-1798 kościół był częściowo przebudowywany (autor projektu: K. Fesinger). W latach 1905-1914 przeprowadzono restaurację wnętrza. Przed fasadą wytyczono plac i urządzono skwer.

Gmach wydziału chemicznego Narodowego Uniwersytetu „Lwowska Politechnika” (1873-1876, arch. J. Zachariewicz). Styl budowli – historyzm (neorenesans).

Dawny gmach Namiestnictwa (1878-1880, architekci Felix Księżarski, Sylwester Hawryszkiewicz). Styl budowli – historyzm (neorenesans). Gmach o monumentalnej architekturze, usytuowany przy wschodniej granicy zabudowy starego miasta, na dawnych Wałach Gubernatorskich. Zajmuje narożną działkę, północna fasada wychodzi na ul. Proswity. Obecnie (2009 r.) – siedziba Lwowskiej Obwodowej Państwowej Administracji.