Dzwonnica Cerkwi Św. Ducha (obecnie Muzeum Rusałki Dniestrowej”, oddział Lwowskiej Galerii Sztuki, Ul. Kopernika 36). Wieża pełniła funkcję dzwonnicy dawnej seminaryjnej cerkwi grekokatolickiej Św. Ducha, która została przebudowana w XIX w. z barokowego kościoła karmelitek bosych, wzniesionego wcześniej, w 1729 r. Cerkiew została zniszczona w okresie drugiej wojny światowej, zachowała się tylko jej dzwonnica. W 1987 r. od zachodu dobudowano pomieszczenia muzealne.

Dawna Cerkiew Wołoska, obecnie Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny. Cerkiew Wołoska jest głównym elementem zespołu architektonicznego, w skład którego wchodzi budynek świątyni, wieża-dzwonnica (dobudowana do cerkwi od północy) oraz budynek kaplicy w podwórzu. Jest to najwybitniejszy zabytek lwowskiego renesansu, którego architektura łączy w sobie zachodnioeuropejskie formy renesansowe z tradycją budownictwa sakralnego wschodniego chrześcijaństwa. Cerkiew zbudowana została na rogu ulicy Podwalnej i Ruskiej, na miejscu dawnej świątyni z XV w. Zbudowana została w latach 1591-1629 (autorzy projektu: P. Rzymianin, W. Kapinos, A. Przychylny); w 1796 r. odbudowano cerkiew po pożarze. W połowie XIX w. świątynię połączono z kaplicą Trzech Świętych.

Wieża-dzwonnica jest częścią zespołu Cerkwi Wołoskiej, mieszczącego się na rogu ulicy Podwalnej i Ruskiej. Połączona jest z północną fasadą świątyni. Historyczna nazwa obiektu – „Wieża Korniakta” – wiąże się z imieniem fundatora. Najważniejsze daty budowy – lata 1572-1578 (autorzy projektu: P. Barbon, P. Rzymianin); 1695 r. (nadbudowa górnego piętra, autor projektu: P. Baber); lata 80. XVIII w. (odbudowa po pożarze). Wieża nosi wyraźne cechy renesansowe, a także barokowe (zwieńczenie wieży).