ID: 275

Dawny Kościół Św. Marii Magdaleny (obecnie Sala koncertowa muzyki organowej i kameralnej). Kościół Św. Marii Magdaleny zbudowany został na wzniesieniu oddalonym od centrum Lwowa, w rejonie dawnych przedmieść południowo-zachodnich. 

W 1736 roku przed kościołem Św. Andrzeja Apostoła postawiona została barokowa kolumna Św. Jana z Dukli, który, jak uważano, w 1648 roku uratował Lwów przed najazdem tatarskim oraz wojskami Bohdana Chmielnickiego. Kolumnę wzniesiono na koszt wojewody wołyńskiego Seweryna Michała Rzewuskiego.

Dawny Kościół bernardynów (obecnie – Cerkiew Św. Andrzeja, Pl. Soborny 3). Kościół bernardyński we Lwowie jest wybitnym przykładem architektury późnorenesansowej, w której znajduje odbicie duch i klimat epoki późnej kontrreformacji. Świątynia zbudowana została w latach 1600-1630 według projektu B. Awelidesa, P. Rzymianina, A. Przychylnego i A. Belera. Budowlę wzniesiono na miejscu starszego budynku drewnianego, datowanego na ok. 1460 r. Wraz z przyległymi obronnymi budynkami klasztornymi, dzwonnicą, kolumną pamiątkową i rotundą nad studnią na dziedzińcu Kościół bernardynów tworzy zespół architektoniczny. 

Dawny Dominikański Kościół Bożego Ciała to największy kościół barokowy Lwowa. Ten monumentalny zabytek architektury sakralnej jest głównym elementem zespołu architektonicznego datowanego na XV-XIX w., w skład którego wchodzą również budowle klasztoru i dzwonnica. Murowany z kamienia i cegły kościół zbudowany został w latach 1749-1764 (autor projektu: Jan de Witte, M. Urbanik, K. Muradowicz) na miejscu kościoła gotyckiego z XV w., na posesji przyległej do zachodniej granicy zabudowy średniowiecznego Lwowa. W latach 1792-1798 kościół był częściowo przebudowywany (autor projektu: K. Fesinger). W latach 1905-1914 przeprowadzono restaurację wnętrza. Przed fasadą wytyczono plac i urządzono skwer.

Uroczyste odsłonięcie pomnika pierwszego drukarza Iwana Fedorowa na skwerze między ulicami Pidwalną i Ruską, przed budynkiem Państwowego Archiwum Obwodu Lwowskiego (DALO), odbyło się dnia 26 listopada 1977 roku. Jego autorami byli znani lwowscy rzeźbiarze Walentyn Borysenko i Walentyn Podolskyj, współpracował z nimi Anatolij Konsułow.  

Dawny Kościół Św. Anny (Ul. Horodocka 30-32). Kościół Św. Anny zbudowany został daleko poza granicami dawnych murów miejskich, na północny zachód od historycznego centrum miasta. Świątynia znajduje się na rogu obecnych ulic Horodeckiej i Szewczenki. Od południa przylegają do niej budynki dawnych zabudowań klasztornych. Data budowy – 1673 r.; przebudowy odbyły się w XVIII-XIX w.; hełm wieży nadbudowany został w 1927 r. (autor projektu: – B. Wiktor). Budowlę wzniesiono na miejscu dawniejszego kościoła, datowanego na 1505 r. 

Sobór archikatedralny Ukraińskiej Cerkwi Grekokatolickiej pod wezwaniem Św. Jury. Sobór Św. Jury jest głównym budynkiem kompleksu na Wzgórzu Św. Jury i jedną z dominant architektonicznej panoramy Lwowa. Katedra zbudowana została w latach 1744-1761 (autorzy projektu: B. Merettini i S. Fesinger), restaurowana była w latach 1905-1911, 1933, 1980, 1999-2001.

Kościół klarysek (obecnie Muzeum I. H. Pinzla, oddział Lwowskiej Galerii Sztuki). Kościół klarysek jest najwyraźniejszym akcentem zabudowy dolnej części ul. Łyczakowskiej. Wzniesiony został w 1607 r. (autor projektu: P. Rzymianin), a na lata 60 XVIII w. datowany jest wystrój wnętrza. W latach 1938-1939 przeprowadzono prace restauracyjne z częściową rekonstrukcją (autor projektu: J. Łobos). W efekcie architektura kościoła łączy formy renesansowe, barokowe i art deco.

Figura Amfitryty znajduje się w północno-zachodnim rogu Rynku. Badacz lwowskiej rzeźby J. Birulow pisał: „Do najlepszych dzieł Hartmana Witwera (1774-1825) należą bez wątpienia cztery kamienne, wykonane z wapienia posągi na rogach Rynku – uosabiają alegorie Ziemi (figury Diany i Adonisa) oraz Wody (figury Neptuna i Amfitryty). Czas wykonania figur można określić na lata 1810-1814. Pierwsza wzmianka pisemna o posągach na Rynku pochodzi z 1815 roku. Rada miejska wydała wówczas rozporządzenie o ochronie posągów podczas tradycyjnego ukraińskiego święta Jordanu (poświęcenia wody)”.