Budynek dawnego klasztoru dominikanów jest częścią zespołu architektonicznego, w skład którego wchodzi również znajdujący się obok kościół i dzwonnica. Budynki klasztorne przylegają do północnej nawy świątyni. W procesie budowy zespołu zaznacza się kilka okresów: XV w., 1556-1621 (przebudowa, autor projektu: M. Czech); koniec XVIII w. (odbudowa po pożarze). Obiekt zachował cechy stylu gotyckiego, renesansowego i barokowego.